Jak stawiać tarota: przewodnik krok po kroku dla początkujących

Jak stawiać tarota, kiedy talia leży już na stole, folia jest zdjęta, a książeczka z pudełka opisuje każdą kartę, tylko nie mówi, co właściwie robić po kolei? Ten przewodnik przeprowadzi Cię przez jedną sesję, od pytania aż po notatkę, a na końcu pokaże cały odczyt na trzy karty. Świece, pełnia i lewa ręka nie będą Ci potrzebne.

Czym jest stawianie tarota (i czym nie jest)

Stawianie tarota to uporządkowana rozmowa z samą sobą: zadajesz jedno pytanie, wykładasz karty na pozycje o z góry ustalonym znaczeniu i czytasz, co obrazy mówią o Twojej sytuacji. Karty nie przepowiadają, co się stanie, i nie decydują za Ciebie, za to pokazują jak w lustrze, co już jest w grze, łącznie z tym, co od dawna odsuwasz. Tarot potrafi wydobyć odpowiedź nawet na pytanie, którego nie zadajesz wprost, bo z jakiegoś powodu nie jest Ci na rękę. Dlatego mówimy o stawianiu, a nie o wróżeniu.

Zanim zaczniesz: co przygotować

Talia na początek: Rider-Waite-Smith

Na start najlepiej sprawdza się talia Rider-Waite-Smith (RWS) z 1909 roku, ilustrowana przez Pamelę Colman Smith, bo własną scenę z postaciami ma w niej także każda z 56 kart Małych Arkanów. Nawet jeśli nie pamiętasz znaczenia Piątki Kielichów, widzisz postać pochyloną nad trzema rozlanymi kielichami i dwa, które wciąż stoją za jej plecami, a to już połowa odczytu. Z czasem możesz sięgać po inne talie (sama lubię słowiańsko-krakowską, na którą trafiłam przypadkiem), a znajomość klasyki pomoże Ci zobaczyć, co zmienili ich autorzy.

Nie masz jeszcze talii pod ręką? Pierwsze karty możesz wylosować online i przejść z nimi przez kroki opisane niżej.

Miejsce, czas i nastawienie

Wystarczy kwadrans, w którym nikt nie zagląda Ci przez ramię, i telefon w innym pokoju, bo jedno powiadomienie potrafi wymieść pytanie z głowy szybciej, niż przetasujesz talię. Świeca i faza księżyca nie mają tu znaczenia. Jeśli jednak drobny rytuał pomaga Ci przejść z pośpiechu w uważne patrzenie, pamiętaj, że służy Tobie, bo kartom jest wszystko jedno.

Ważniejsze od miejsca jest nastawienie, bo zaraz po kłótni albo o trzeciej w nocy, kiedy myśli krążą w kółko, każdą kartę czyta się przez lęk. Lepiej wrócić do stołu, gdy ciekawość jest większa od niepokoju.

Notes albo dziennik odczytów

Zeszyt przygotuj przed pierwszą kartą, bo zapis jest częścią stawiania: odczyt, którego nie zapiszesz, po tygodniu zlewa się z tym, co chcesz pamiętać. Co w nim notować, opisujemy w kroku 7.

Krok 1: Sformułuj pytanie

Od pytania zależy cały odczyt, bo przez nie patrzysz na każdą kartę. Najlepiej działa pytanie otwarte, dotyczące Ciebie i jednej sprawy: „Co pomoże mi przygotować się do rozmowy o podwyżce?” da więcej niż „Czy dostanę podwyżkę?”. Karta odpowiada obrazem, a nie słowem „tak” czy „nie”, więc po pytaniu zamkniętym zostajesz z obrazem, którego nie masz do czego przyłożyć.

Zapisz pytanie przed tasowaniem i trzymaj się go do końca, a jeśli w trakcie okaże się, że chodzi Ci o coś innego, zostaw to na kolejną sesję. Przykłady dobrych pytań znajdziesz w tekście o tym, jak zadawać pytania kartom tarota.

Krok 2: Wybierz rozkład

Rozkład to układ pozycji o z góry ustalonym znaczeniu, takich jak tło, rada, przeszkoda czy kierunek. Pozycja jest drugą połową znaczenia karty: ta sama karta inaczej brzmi jako tło sprawy, a inaczej jako rada. Na początek wystarczą dwa układy.

• Jedna karta: jedno pytanie i jedna wskazówka na teraz, dobra jako karta dnia i do poznawania talii.
• Trzy karty: tło sytuacji, rada na teraz i kierunek przy obecnym podejściu. To najlepszy pierwszy pełny rozkład, bo trzy karty da się już połączyć w historię.

Po większy rozkład sięgnij, gdy temat ma kilka wątków, i dobierz go wtedy do pytania. W katalogu rozkładów tarota każdy układ ma opis pozycji i wskazówkę, kiedy lepiej z niego nie korzystać.

Krok 3: Potasuj i przełóż talię

Tasuj tak, jak Ci wygodnie, i skończ, gdy pytanie w głowie jest wyraźne. Potem przełóż talię, czyli podziel ją na dwie albo trzy kupki i złóż w dowolnej kolejności. Jeśli chcesz pracować z kartami odwróconymi, obróć przy tasowaniu część talii o 180 stopni, a jeśli nie, pilnuj, żeby wszystkie karty leżały w jednym kierunku. Techniki tasowania i mity, które wokół niego narosły, znajdziesz w tekście o tym, jak tasować karty tarota.

Krok 4: Rozłóż karty na pozycje

Kiedy rozkładasz tarota, zdejmujesz karty z wierzchu talii i kładziesz je w kolejności pozycji, przy trzech kartach od lewej do prawej. Jeśli wykładasz je zakryte i odkrywasz po jednej, przewracaj każdą na bok, jak stronę w książce, a nie przez górną krawędź, bo wtedy sama odwrócisz kartę, która wypadła prosto.

Krok 5: Przeczytaj każdą kartę na jej pozycji

Każdą kartę czytasz w trzech warstwach, najlepiej w tej kolejności. Najpierw skojarzenie: zanim sięgniesz po opis, popatrz na obraz przez pół minuty i zapisz, co widzisz i czujesz. Potem pozycja: co karta mówi jako tło, rada albo kierunek w Twoim pytaniu. Na końcu znaczenie z książki albo z naszego katalogu kart tarota: sprawdź, gdzie potwierdza Twoje skojarzenie, a gdzie je poprawia.

Znaczenie łatwiej złożyć, kiedy znasz budowę talii. Wielkie Arkana to 22 archetypy, czyli duże tematy życia: kiedy wypada Wieża albo Kochankowie, sprawa dotyka czegoś więcej niż bieżącej logistyki. Kartę Małych Arkanów czytasz jak zdanie z dwóch słów: koloru i liczby. Kolor wskazuje obszar i energię żywiołu. Kielichy (woda) to emocje i relacje; Buławy (ogień) to zapał i działanie; Miecze (powietrze) to myśli, słowa i decyzje; Pentakle (ziemia) to praca, pieniądze, ciało i codzienne zasoby. Liczba mówi, na jakim etapie jest ta energia: As to początek, Piątka wnosi tarcie, a Dziesiątka domyka cykl. Karty dworskie czytasz przez rangę, żywioł i kontekst, a Paź czy Królowa nie muszą oznaczać konkretnej osoby, bo mogą opisywać postawę albo klimat sytuacji. Więcej o interpretacji symboli znajdziesz w przewodniku po czytaniu kart.

Karty odwrócone możesz na początku pominąć i dołączyć do praktyki po kilku tygodniach. Wtedy czytaj odwróconą kartę jako tę samą energię, tylko osłabioną, zablokowaną albo skierowaną do środka, a nie jako jej przeciwieństwo. O szczegółach piszemy we wpisie o odwróconych kartach tarota.

Gdy wypadnie trudna karta

Śmierć czy Wieża potrafią zmrozić przy pierwszym rozkładzie, ale nie są wyrokiem. Śmierć mówi o zakończeniu etapu, którego dawna forma jest już martwa, a nie o śmierci fizycznej. Wieża oznacza upadek struktury albo wyłamanie się ze sztywnych ram i nie musi zapowiadać utraty pracy czy związku, bo wiele zależy od pytania i od kart obok. Zamiast pytać trudną kartę, co złego Cię czeka, zapytaj ją, co w tej sytuacji już się kończy.

Krok 6: Połącz karty w jedną historię

Trzy osobno przeczytane karty to trzy zdania wyjęte z różnych książek. Odczyt powstaje dopiero wtedy, gdy widzisz, jak na siebie wpływają, a pomagają w tym pytania zadane całemu rozkładowi:

• Który kolor przeważa? Jeśli dwie z trzech kart to Kielichy, sprawa toczy się głównie w emocjach, nawet jeśli pytanie dotyczyło pracy.
• Ile jest Wielkich Arkanów? Jedna na trzy karty zwykle wskazuje sedno, a trzy na trzy mówią, że pytanie dotyka dużego etapu życia.
• Dokąd prowadzi ruch od pierwszej karty do ostatniej? Czy środkowa karta łagodzi pierwszą, wzmacnia ją, czy stawia jej opór?

Na koniec zamknij odczyt jednym zdaniem zaczynającym się od „W tej sytuacji…”. Jeśli nie potrafisz go napisać, wróć do środkowej karty, bo w rozkładzie trzech kart zwykle to ona spina całość. Jak czytać karty parami, pokazujemy we wpisie o połączeniach kart tarota.

Krok 7: Zapisz odczyt i wróć do niego

Zapisz datę, pytanie, rozkład, karty na pozycjach (z odwróceniami), pierwsze skojarzenia, zdanie podsumowania i jeden krok, który z odczytu wynika. Bez tego po tygodniu pamiętasz głównie kartę, która Cię przestraszyła, albo tę, która Ci się spodobała.

Po tygodniu, najpóźniej po miesiącu, wróć do notatki i dopisz, co się zgadzało, a czego wtedy nie chciałaś zobaczyć. Przy takich powrotach uczysz się najszybciej, bo wychodzą w nich Twoje nawyki patrzenia, na przykład karty, które zawsze tłumaczysz na swoją korzyść. Gotowe arkusze dziennika tarota mają osobną stronę na rozkład trzech kart, ale wystarczy też zwykły zeszyt.

Przykład: jak stawiać tarota na trzy karty

Poniżej przykład ilustracyjny: karty i ich znaczenia są prawdziwe, a osoba pytająca jest wymyślona na potrzeby tekstu.

Pytanie: „Co pomoże mi ruszyć z decyzją o pracy, którą odkładam od pół roku?” Jest otwarte, dotyczy osoby pytającej i jednej sprawy, a celowo nie brzmi „Czy mam odejść?”, bo na takie pytanie karty i tak nie odpowiedzą.

Rozkład: Rozkład Trzech Kart, czyli 1. tło, 2. rada na teraz, 3. kierunek przy obecnym podejściu. Karty czytamy bez odwróceń.

Karty: 1. Dziesiątka Buław, 2. Wisielec, 3. Paź Buław.

Tło: Dziesiątka Buław

Postać dźwiga dziesięć buław, tak że zasłaniają jej drogę, choć dom widać już na horyzoncie. Pierwsze skojarzenie: „za dużo naraz”. Buławy to ogień, czyli zapał, wola i podjęte zobowiązania, a Dziesiątka domyka cykl i wystawia mu rachunek. Jako tło karta mówi, że decyzja leży odłogiem nie z lenistwa: po prostu nie ma na nią miejsca, bo wszystko inne zajmuje ręce. Ma też cień, ważny przy tym pytaniu: nadmiar obowiązków potrafi chronić przed zastanowieniem się, czego się właściwie chce, bo na to zwyczajnie brakuje czasu.

Rada: Wisielec

To jedyna karta Wielkich Arkanów w rozkładzie, w dodatku na środkowej pozycji, więc to w niej szukamy sedna. Wisielec zwisa głową w dół, spokojny, z jasną aureolą. Nie jest to zwykła bierność, tylko zawieszenie, które pozwala zobaczyć sprawę inaczej. Osoba pytająca tkwi w zawieszeniu od pół roku, więc Wisielec nie mówi jej „czekaj dalej”. Pokazuje raczej różnicę między pauzą, w której nic się nie zmienia, a taką, w której zmienia się punkt widzenia. Rada: na chwilę przestań pytać „zostać czy odejść” i odwróć pytanie, tak jak odwrócona jest postać na karcie. Na przykład: co z tego, co dziś niosę, jest w ogóle moje?

Kierunek: Paź Buław

Paź to uczeń i pierwszy kontakt z żywiołem: jest w nim ciekawość i zapał, ale jeszcze nie ma wprawy. Kierunek przy obecnym podejściu nie wygląda na wielki skok, raczej na próbę. Paź Buław podpowiada, żeby, zamiast rozstrzygać wszystko w głowie, zrobić pierwszy mały krok i sprawdzić, co naprawdę Cię rozpala. Może to być rozmowa z kimś, kto pracuje w kuszącej Cię branży, albo miesiąc praktyki zamiast kolejnego kursu.

Połączenie kart

Rozkład zaczyna się od Dziesiątki, a kończy na Paziu tego samego koloru, czyli prowadzi od końca jednego cyklu do początku następnego. Ogień nie zgasł, jest tylko przygnieciony. Wisielec pośrodku pokazuje, jak przejść od jednego do drugiego: przez świadome zatrzymanie, w którym zmienia się pytanie, zamiast kolejnego miesiąca odkładania. Zdanie podsumowania mogłoby brzmieć tak: „W tej sytuacji decyzja stoi, bo nie mam na nią ani rąk, ani głowy, więc zanim wybiorę, muszę coś odłożyć i w małej próbie sprawdzić, czego chcę”.

Zauważ, czego ten odczyt nie mówi: nie rozstrzyga, czy odejść z pracy, i nie obiecuje, że nowa będzie lepsza. Pokazuje za to, dlaczego decyzja utknęła. Gdyby karta kierunku do niczego nie pasowała, wróć do rady, bo kierunek zmienia się razem z tym, co z nią zrobisz.

Co z tego wynika w działaniu

• Wypisać bieżące obowiązki, przy każdym zaznaczyć, czyj jest naprawdę, i jeden oddać jeszcze w tym tygodniu.
• Przez tydzień odłożyć dylemat „zostać czy odejść” i każdego wieczoru zapisywać jedną odpowiedź na odwrócone pytanie.
• W ciągu miesiąca zrobić jedną małą próbę w kierunku, który pociąga, i zanotować, ile dała sił, a ile zabrała.

Jeśli chcesz dalej uczyć się stawiać tarota, zajrzyj do naszego kursu tarota: to nagrane lekcje, z którymi pracujesz samodzielnie.

Stawianie tarota samemu sobie: jak się nie oszukiwać

Tarota jak najbardziej można postawić samej sobie, zresztą od tego zaczyna większość osób. Pułapka jest jedna: znasz odpowiedź, którą chcesz usłyszeć, zanim wyłożysz pierwszą kartę, a potem z wielu możliwych znaczeń wybierasz te, które do niej pasują. Psychologia nazywa to efektem potwierdzenia. Karta jest lustrem, więc odbija także nasze życzenia.

• Jedno pytanie, jeden rozkład. Nie dokładaj kart, gdy odpowiedź jest niewygodna.
• Skojarzenie przed znaczeniem. Zapisz pierwsze wrażenie, zanim sprawdzisz opis, żeby potem nie przesuwać go w wygodną stronę.
• Pytanie o to, co uwiera. Przy każdej karcie zapytaj siebie, co Ci się w niej nie podoba, bo często właśnie tam leży to, co odsuwasz.
• Ktoś z zewnątrz. Od czasu do czasu pokaż zapisany odczyt zaufanej osobie, bo cudze oczy łatwiej dostrzegają to, czego sami wolimy nie widzieć.

Prosty test na koniec: jeśli po odczycie czujesz tylko ulgę albo tylko strach, prawdopodobnie przeczytałaś karty przez emocję zamiast przez pytanie. W dobrym odczycie dla siebie zwykle jest coś, co trochę uwiera.

Jak często stawiać tarota

To zależy od tego, po co sięgasz po karty. Jedną kartę jako ćwiczenie możesz losować codziennie i to dobry sposób na poznanie talii (więcej we wpisie o karcie dnia). Rozkład na konkretne pytanie stawiasz raz i wracasz do niego po tygodniu albo wtedy, gdy w sytuacji naprawdę coś się zmieniło.

Sygnałem, żeby odłożyć karty, jest losowanie tak długo, aż wypadnie ta, która Cię uspokoi. Wtedy tarot przestaje być narzędziem myślenia i staje się sposobem na odsuwanie decyzji. Przeczekiwanie jest sztuką samą w sobie, a czasem najlepiej przeczekać bez kart.

Najczęstsze błędy przy pierwszym stawianiu

• Za duży rozkład na start. Dziesięć kart Krzyża Celtyckiego przy pierwszej sesji to dziesięć znaczeń do sprawdzenia i żadnej historii. Zacznij od trzech.
• Pozycje ustalane po fakcie. Jeśli decydujesz, która karta jest „radą”, dopiero kiedy zobaczysz obrazki, dopasowujesz rozkład do swoich życzeń.
• Losowanie do skutku. Druga i trzecia próba w tej samej sprawie nie dają nowych informacji, są tylko szukaniem odpowiedzi, która się spodoba.

Pozostałe pułapki, od wkuwania definicji po strach przed „złymi” kartami, opisujemy we wpisie „7 błędów początkujących tarocistów”.

Najczęstsze pytania

Od czego zacząć stawiać tarota?

Od talii Rider-Waite-Smith, zeszytu i jednego otwartego pytania o Twoją sytuację. Na pierwsze tygodnie wystarczą rozkłady jednej i trzech kart, o ile każdy odczyt zapiszesz i po tygodniu do niego wrócisz.

Czy można samemu sobie stawiać tarota?

Tak, większość osób od tego zaczyna. Uważaj tylko na efekt potwierdzenia, a pomogą w tym dwie zasady: jedno pytanie na jeden rozkład i pierwsze skojarzenie zapisane, zanim sprawdzisz znaczenie karty.

Jakie są zasady stawiania tarota?

Nie ma obowiązkowych rytuałów, są za to zasady, które poprawiają odczyt: pytanie otwarte i zapisane przed tasowaniem, pozycje ustalone z góry, jeden rozkład na jedno pytanie i notatka, do której wracasz po tygodniu.

Jak często można stawiać tarota?

Jedną kartę jako ćwiczenie możesz losować codziennie, a rozkład na konkretną sprawę stawiasz raz i wracasz do niego po tygodniu albo po istotnej zmianie w sytuacji.

Czym grozi stawianie tarota?

Same karty to kawałki kartonu z obrazkami. Ryzyko leży w tym, jak się z nich korzysta, na przykład gdy mają podjąć decyzję za Ciebie albo zastąpić rozmowę z lekarzem czy terapeutą. Piszemy o tym szerzej w tekście „Czy tarot jest niebezpieczny?”.

Czy można stawiać tarota ze zwykłych kart?

Można, bo tarot wyrósł z talii do gry i kolory mają swoje odpowiedniki: kierom odpowiadają Kielichy, karom Pentakle, treflom Buławy, a pikom Miecze. W talii do gry brakuje jednak Rycerzy i 22 Wielkich Arkanów, więc odczyt jest uboższy. Więcej piszemy o tym w tekście o znaczeniu kart klasycznych.

Ile kart wyłożyć na początek?

Jedną albo trzy. Jedna karta uczy przyglądania się pojedynczemu obrazowi, a trzy uczą łączenia kart w historię.